De wekker ging om 7:00 om netjes op tijd te zijn voor de lokale bus naar Polonnaruwa. Polonnaruwa was tot 800 jaar geleden de hoofdstad van Sri Lanka en is meer dan 1000 jaar oud. Volgens de Loney Planet nr 1 van het noorden. De busreis duurde ruim 3 uur. Tijdens deze reis ontmoeten we 2 mannelijke chinezen. Eén van de chinezen kwam gedurende de busreis meerdere malen met zijn telefoon naar mij toe. Hij gebruikt zijn telefoon om zinnen te vertalen omdat hij zelf geen Engels kan. Hij vroeg middels zijn telefoon of ik een signaal kon geven als we bij, een voor mij onbekende plaats, waren. Ik probeerde duidelijk te maken dat ik de plaats niet kende, maar dit begreep hij niet. Volgens Rahul moest ik mij niet druk maken. Gedurende de reis hebben de chinezen zich echt als chinezen gedragen: alles moest op de foto. Aangekomen in Polonnaruwa stapte zowel de chinezen als wijzelf uit. Gelijk kwamen er 5 Sri Lankaanse mensen op ons af om een hostel aan te bieden. Wij hadden na grondig onderzoek in onze reisgidsen en internet voorgenomen om naar hostel Samudra guesthouse te gaan. Voordat we wegliepen kwam de chinees weer met zijn telefoon aan: ‘can we go with you’. Na goed overleg met Rahul hebben we middels gebarentaal laten weten dat het goed was. Nu sliepen zowel de chinezen als wijzelf in Samudra guesthouse. Ze vroegen of ze mee konden lunchen. Dit leek ons wel een leuk idee. In de lonely planet had ik gelezen dat je Polonnaruwa het beste per fiets kan bezichtigen. Daarom had ik voor de lunch 4 fietsen geregeld. We zijn samen gaan lunchen en hebben middels google translate met elkaar gecommuniceerd. De heren zijn een koppel, beide 62 jaar oud en zijn met pensioen. Tijdens het eten bood een van de chinezen Wifi aan. Ze hebben een kastje bij waar je overal Wifi hebt, super naaaaaice! Zij deelde alles direct met het thuis front. Rahul en ik hebben tijdens de lunch wat af gelachen. Ze bestellen eten vanaf plaatjes, welke niet van het hotel zelf zijn. Ze eten dichter op hun bord dan ik (Sander) en slurpte zo hard dat ik de slappe lach kreeg. Rahul maakte zich daarom echter wel druk. Volgens hem, kan dit niet bij een restaurant. Na de lunch zijn we met zijn 4 Polonnaruwa gaan bezichtigen per fiets. Super mooie ruïnes, mooier dan Anuradhapura. Na een uur of 4 waren we klaar. We hebben ons vervolgens opgefrist en zijn bij een lokaal eettentje gaan eten. We kregen gehakte roti met groenten en kip. Super lekker! Tijdens het eten hadden we besloten om de volgende dag naar Kandy te gaan via Sigiriya met taxi of tuktuk. Er gebeurde alleen iets vreemd tijdens het eten. Er kwam een man naar ons toe die ons wilde helpen. Hij bood naar onderhandelen een tuktuk aan voor 3500 roepies. We accepteerde dit aanbod omdat ons guesthouse 6000 roepies aanbod. We hadden er zelf alleen een heel slecht gevoel bij. We kende de man niet, hij wist waar we overnachten, hij ging heel snel met het bedrag naar beneden en wilde niet afspreken voor ons hostel. Door dit slechte onderbuik gevoel hadden we besloten om de tuktuk niet te nemen maar de taxi van ons guesthouse. Zo gezegd zo gedaan! Na het eten zijn wij direct gaan omdat de wekker om 6:00 ging. We wilde vroeg bij Sigirya zijn om de drukte en de zon te mijden. Sigirya staat op de wereld erfgoedlijst. Het is een complex dat bestaat uit een lusthoven die omgeven zijn door muren en grachten en, boven op de rost, een citadel. Tijdens de aankomst was ik niet op de hoogte dat je deze rost ook kon beklimmen. Misschien was dat maar goed ook, met mijn hoogtevrees. Het zijn metalentrappetjes, soms ook halve, die je moet beklimmen. Gedurende de klim heb ik daar waar mogelijk de leuningen aan beide kanten vast. Rahul moest hier meerdere malen om lachen aangezien andere toeristen hier last van hadden. Uiteindelijk was het allemaal waard. Man man man…! Wat is dit mooi! Alleen deze bezienswaardigheid is al een reden om naar Sri Lanka te gaan. Na verschillende foto’s en selfies zijn we weer naar benden gegaan. Per taxi vertrokken naar Dambula om daar de bus te pakken naar Kandy. Voordat we met de bus vertrokken hebben we bij een lokaal restaurantje gegeten. We hadden gewoon besteld wat er bij de buurman op tafel stond. We kregen verschillende curry ’s met een soort van rijst. Het was het lekkerste en ook heetste eten in Sri Lanka tot nu toe! De vrouw bracht tussen door nog meer lekkernijen. Dit alles voor nog geen 4 euro ;). Na een volle maag vertrokken we naar Kandy. Kandy is een grote en toeristische stad in het midden van Sri Lanka. Het staat bekend om een groot meer gelegen aan de stad, de thee plantages, vogels en de Dalada Maligawa (Tempel van de Tand), waar een hoektand van boeddha bewaard zou worden. Volgens de Duitser, die we ontmoet hadden in Negombo, had je in Kandy een paraplu nodig voor de vogelpoep. Dit viel uiteindelijk reuze mee. Bij aankomst per bus een hele aardige tuktuk meneer tegen het lijf gelopen. Deze heeft ons 5 verschillende hostels laten zien. De beste, met goed wifi voor mijn vriendinnetje omdat ik deze nog niet heb kunnen spreken :p, hebben we genomen. De tuktuk meneer bod aan om ons de volgende dag voor een mooi prijsje alles te laten zien wat op ons ‘wishlist’ stond. Natuurlijk was dit prijsje voor ons niet mooi genoeg, want wij zijn arme studenten :P! Uiteindelijk was het prijsje mooi genoeg. Het was 16:00 waardoor we nog op tijd konden zijn om de hoektand van boeddha te zien. De hoektand ligt in een tempel achter een luikje. Dit luikje gaat 3x per dag open tussen bepaalde tijdstippen. Voorgaand aan de opening is er een ceremonie. Wij waren netjes op tijd voor de ceremonie. Om 18:30 ging het luikje open, wat een gekkehuis onstond er toen! Iedereen wil een foto maken van de hoektand. Dit willen ze allemaal tegelijk terwijl het luikje is misschien 70x60cm groot is. Volwassen mannen, van mijn vaders leeftijd, waren letterlijke aan het schelden en er ontstond zelfs een handgemeen. Wij vonden het maar respectloos in een tempel. We hebben de hoektand gezien en zijn vervolgens weer vertrokken naar ons guesthouse. De volgende ochtend stond onze tuktuk meneer om 7:00 klaar. We hadden onze ‘wishlist’ gemaakt: botanische tuin, thee plantage en fabriek, houtsnijwerken, viewpoint, spice garden, lokale bakkerij (deze zagen we namelijk veel bij aankomst) en nog een aantal punten. We begonnen met de bakkerij als ontbijt. Vervolgens gingen we naar de theefabriek, wat een poppenkast was! Rahul en ik konden er wel om lachen. Het was een (nep) fabriek welke ze hadden opgezet om toeristen te misleiden. We kregen een korte rondleiding met een uitleg hoe thee werd geproduceerd. Al gauw hadden Rahul en ik door dat machines niet meer draaide en daar nooit hebben gedraaid. Er liepen mensen die net als of deden. Er werd dan bijvoorbeeld ineens een machine aangezet voor ons. De uitleg zelf was interessant maar de poppenkast eromheen hoefde voor ons niet. Na een lekkere gratis thee hebben we ons reis voorgezet. De hadden de thee plantage, houtsnijwerk en de botanisch tuin bezocht. De botanisch tuin stond hoog aangeschreven op tripadvisor (reiswebsite). Onze oude studentenkaart en OV chipkaart werkten prima om studenten korting te krijgen J. We hadden van tripadvisor vernomen dat je er veel insecten en reptielen zouden zijn. Dit bleek bij aankomst echter niet zo te zijn. De gemiddelde leeftijd was 60 jaar, had een hoed op en verrekijker om hun nek. We vielen op :P. Gelukkig zagen we nog een wilde slang. Volgens onze tuktuk meneer zou je 3 uur doen over de botanisch tuin. Wij deden het in 45 min, hihi. Na de tuin zijn weer lokaal gaan eten. Het was zo heet dat Rahul aangaf dat een gemiddelde tata (oftewel hollander) dit niet aan zou kunnen. Na de lunch zijn we naar adawattakelle sanctuary gegaan. Een oerwoud waar je doorheen kan lopen. Dit was het diepte punt van de dag. We moesten 5km lopen en zagen niks. Er was ook geen 1 andere toerist. De weg op de bordjes stond slecht aangegeven waardoor we zelfs verdwaalde. We moesten op dat moment even aan Panama denken. Er waren ook veel afgronden. Uiteindelijk zijn we aan het einde van de dag heelhuids aangekomen bij onze hostel. Morgen gaan we naar Adams peak om de volgende morgen de pilgrimtocht te bewandelen. Dit kan alleen tussen december en mei. Je loopt dat om 02:00 ’s nachts 5200 treden naar de top van een berg. We hopen dan voor zonsondergang boven te zijn. Volgens de reisgidsen komt dan het zwaarste deel. Je moet weer naar beneden….

In het volgende verhaaltje zullen jullie horen hoe we zijn afgetakeld ;).