De wekker ging om 5:45 om de bus naar Tissamaharama te halen. We hadden een tuktuk meneer geregeld die ons naar het busstation zou brengen, maar deze was niet komen opdagen. Gelukkig vonden we tijdig een andere. Tijdens de busreis ben ik weer door veel locals aangesproken. Meestal spreken ze mij als eerste aan omdat ze verwachten dat Rahul een local is. Zo ook een verstandelijk gehandicapt jongentje. Hij kwam direct naar mij toe toen hij op de bus stapte. Op dat moment zat ik rechts achterin de bus naast 3 andere locals en Rahul. Hij gingen tussen mij en een andere local in zitten, ondanks dat er plaats was. Hij zette zich af met zijn voeten tegen de stoel voor mij. Hij begon in het Sri Lankees te praten, wat ik natuurlijk niet verstond, en begon mij daarna zelfs te aaien. Het was een lief jong maar ik voelde mijzelf op dat moment ongemakkelijk. Na enkele minuten verplaatsen hij zich naar Rahul en herhaalde zijn ritueel. De busreis ging door en net voor Tissamaharma stapte er een meneer in die een gesprek met ons aanging. Hij had een zus die een hostel had in Tissamaharma op een super locatie voor een spotprijs. Rahul zag het niet zitten aangezien het hostel 1 a 2 km uit het centrum lag. Hij stapte met ons uit en bood een gratis tuktuk aan naar het hostel. Ik zag de prijs wel zitten en ik vond dat we op zijn minst even een kijkje konden nemen. Nadat ik Rahul had overgehaald waren we vertrokken naar het hostel genaamd Lake Edge. Het hostel was fan-tas-tisch! Het lag aan het meer Deberawewa waar een talrijk aan planten- en diersoorten (o.a. krokodillen) leefde. Het hostel had een grote tuin met palmbomen, hangenmaten, schommelstoelen en een hek die alle dieren er van weerhield om het terrein op te komen. Het hostel wordt gerund door een gezin. De man en vrouw des huizes waren gedurende ons verblijf zeer behulpzaam en gastvriendelijk. Dit was naar mijn mening het beste hostel in Sri Lanka. Bij aankomst hebben we met de man uit de bus alle mogelijke safari’s doorsproken. Daarbij hadden we voor de volgende ochtend een safari vastgelegd naar het Yala national park. Het Yala national park is het bekendste park van Sri Lanka. Dit komt door het hoge aantal luipaarden. De kans om hier een luipaard te zien is een van de hoogste van alle nationale parken op de wereld. De rest van de middag hadden we vrij. We hebben op de hangmatten gechilled en zijn op aanraden van de gastvrouw gaan fietsen door Tissamaharma en omstreken. Wat is deze omgeving prachtig! We zijn eerst rond het meer Deberawewa gaan fietsen en zagen tientallen verschillende vogelsoorten, en buffels die in het water aan het afkoelen waren. Op een gegeven moment zagen we een kudde buffels langzaam naar de oever komen. Dit was geweldig om te zien, klinkt raar, maar je moest erbij zijn om het te ervaren. Ze lopen netjes achter elkaar met hun hoofden boven water en je ziet verschillende vogels op de rug van de buffels zitten. Na het rondje om het meer zijn we binnendoor, door verschillende dorpjes, naar het centrum gegaan. Je ziet dan hoe de mensen hier leven. Aangekomen in het centrum zijn we lekker een ijsje gaan eten. Vervolgens zijn we weer huiswaarts gegaan en om op tijd te gaan slapen. De wekker ging namelijk om 04:00! We werden om 04:30 opgehaald om op safari te gaan. De gastvrouw had voor ons 4 take-away ontbijtjes gemaakt. Rahul en ik hadden er 2 extra gevraagd aangezien wij grote eters zijn ;). De jeep had 6 plaatsen en wij waren de eerste. De kans was dus groot dat er nog meer mensen meegingen. En ja hoor, na 5 minuten rijden stopte we al. We hebben hier 20 minuten staan wachten omdat meneer en mevrouw schoorsteen zich hadden verslapen. Het was een ouder stel van Franse komaf die al kuchend in de Jeep stapte. Tijdens de gehele safari hebben meneer en mevrouw schoorsteen zeker 2 pakjes sigaretten p.p. opgerookt. Manmanman… om 4:30 s’ ochtend een aantal, in het park en zelfs tijdens mijn ontbijt in de jeep. Heerlijk! Na de vertraging van meneer en mevrouw schoorsteen ging onze reis naar de toegangspoort verder. Vijf minuten later stopte we weer. Een van onze hostelbewoners stapte de jeep in, ze waren haar vergeten. Ze vertelde dat ze ons uit de kamer had horen komen, maar ons niet had horen vertrekken. Na al deze vertraging kwamen we gelukkig nog bijtijds aan bij de ingang van het Yala national park. Zeker 50 jeeps stonden te wachten om naar binnen te gaan. Alle jeepchauffeurs stonden netjes in de rij te wachten totdat ticketloket openging. Wij hadden een fanatieke chauffeur die als een van de eerste een entreeticket wist te bemachtigen. Hierdoor waren we als een van de eerste in het park. Gedurende onze safari hebben we ontzettend veel diersoorten gezien: krokodillen, wilde zwijnen, herten, olifanten, leguanen, verschillende vogels en een jeep die vast zat in de modder ;). Jammer genoeg geen luipaard. Gelukkig hadden we deze al gezien in Uda Walawe national park. Tijdens ons bezoek in het park hebben we ons als echte rangers gedragen. We hebben goed geluisterd, gekeken naar voetafdrukken en Rahul heeft zijn verrekijker gebruikt om te dieren te spotten. Bij terugkomst hebben een aantal uur geslapen en nog wat reisverhalen met hostelbewoners uitgewisseld. Ons plan was om de volgende dag naar Hikkaduwa te gaan. Dit is een strandplaatje waar we tot rust willen komen en waar je ook verschillende activiteiten kan uitoefenen (o.a. surfen en snorkelen). We kozen om diezelfde nacht nog te vertrekken naar Hikkaduwa middels de nachtbus. De nachtbus is een stuk sneller omdat hij minder vaak stopt en het een stuk rustiger is op de weg. We kozen ervoor om de nachtbus van 04:00 te pakken. De gastvrouw was zo lief om haar man te vragen om ons af te zetten bij de juiste bushalte. De volgende ochtend, stonden we zoals afgesproken, om 03:30 klaar om naar de bushalte te vertrekken. Spijtig genoeg was de man des huizes nergens de bekennen. Om 03:45 gaven we de moed op. We dachten de bus niet meer te gaan halen. Totdat daar ineens een jongeheer verscheen. We kenden deze jongen van het restaurant. We gaven aan dat we naar de bus moesten halen en dat de man des huizes ons zou afzetten. De jongen heeft de man uit zijn bed gehaald en zijn direct vertrokken naar de bushalte. We waren op tijd! Uiteindelijk zelfs te vroeg, de bus was namelijk 30 minuten te laat. Bij aankomst van de bus was ik zo lief om de backpack van Rahul en mijzelf in de achterbak van de bus te leggen. Hierdoor stapte iedereen voor mij in de bus, zo ook Rahul. Iedereen had een zit plek, behalve ik. Ik wist dat de reis 5 uur zou duren en ik stilstaan vind ik vreselijk. Het duurde 2,5 uur voordat ik zat. De bus was continue overvol, en dan ook echt overvol. Je stond zo dicht op elkaar dat je niet om kon vallen. Je benen strekken kon dus ook niet. Op een gegeven moment zag ik het niet meer zitten. Ik wilde uitstappen en een taxi pakken. Gelukkig was er een dame zo lief om mij een plaats aan te bieden. Oh oh oh… wat was ik op dat moment gelukkig. Rahul had ondertussen al lekker bijgeslapen. Na nog eens 2,5 uur kwamen we aan in Hikkaduwa. We hadden ons goed voorbereidt: we hadden een top 3 lijstje gemaakt met hostels waar we de laatste dagen van onze vakantie wilde overnachten. Bij aankomst hadden we een tuktuk meneer aangehouden en gevraagd of hij alle 3 de hostels wilde laten zien. In eerste instantie wilde hij dit niet omdat hij ons natuurlijk naar hostels wilde brengen waar hij provisie kreeg. Uiteindelijk hebben 8 hostel bekeken omdat de meeste vol waren en enkele te vies om te verblijven. We zitten momenteel in een heel chill hostel net iets verder (200m) van het strand. We horen de vogeltjes heel de dag door fluiten. Bij aankomst ben ik eerst op bed gaan liggen. Ik moest uitrusten van de reis. Daarna zijn we het stadje gaan verkennen. We zijn van plan hier te gaan snorkelen, stappen en misschien ook te surfen. Momenteel zijn er al 2 dagen voorbij gegaan. We hebben veel op het strand gelegen en Rahul heeft voor het eerst gesnorkeld. Je ziet hier koraal, veel verschillende soorten vissen, en ja, ook super grote schilpadden! We zullen in dit stadje blijven tot aan het eind van onze vakantie. Op 12 februari zullen we naar Colombo (hoofdstad) afreizen om nog een dagje te shoppen. Op 13 februari, de laatste dag van onze vakantie, gaan we langs de school van de vrouw die we hadden ontmoet in de trein naar Ella. Het is de vrouw die de Chinese tieners bij had die vrijwilligerswerk verrichten. Gedurende onze reis heb ik contact gehad met haar middels whats app. De komende dagen gaat er niet veel meer gebeuren wat benoem waardig is op deze blog. Ik verwacht daarom ook geen nieuwe verhaaltje meer gedurende onze reis in Sri Lanka. Hopelijk hebben jullie genoten van onze reisverhalen en jullie horen weer van mij in Nepal!!

Groetjes, Rahul & Sander