Momenteel zit ik mijn laatste hostel voor mijn vlucht richting Nepal. Iets in mijn zei dat ik toch nog een kort verhaaltje moest tikken over de gebeurtenissen van de afgelopen dagen.

Zoals gepland verbleven we 9 & 10 februari in Hikkaduwa. We hebben genoten van het strand, koude biertjes, zonsondergang en lekker eten. Tijdens deze twee dagen zijn we een gekke Rus en Oekraïner tegen het lijf gelopen. De Oekraïner woont in Hannover en ligt midden in een scheiding, zo ook de Rus. Ze zijn elkaar tegengekomen in Hikkaduwa en schieten sindsdien met elkaar op. Beide heren kwamen we regelmatig tegen bij ons vaste eettentje. Het eettentje wordt gerund door een hele lief en man en zijn vrouw. Je kan er spotgoedkoop lokaal en westers eten. De knoflook hamburger is onze favoriet! Soms aten Rahul en ik er wel 4 per persoon :P. Een minpuntje van beide heren, ze waren meestal dronken. We hebben meerdere keren met hun Red Rum gedronken. Dit is een lokale rum die naar kauwgomballen smaakt. Meestal konden we er om lachen maar enkele keren konden we ons er ook aan irriteren. Ruzie maken wilde we niet. De Oekraïense meneer is 2 meer groot en breed. Je kan hem het beste vergelijken met Arnold Schwarzenegger, zeker met zijn Duitse accent. Naast deze heren zijn we ook de dames van de safari in Uda Walawe tegenkomen. Ze liepen alleen te snel door om hoi te kunnen zeggen. Tijdens ons verblijf in Hikkaduwa hebben we ook nog een dag een scooter gehuurd. We zijn naar verschillende tempels gereden en hebben het fotomuseum bezocht van de Tsunami die hier in 2004 bijna alles heeft verwoest. Het fotomuseum was erg indrukwekkend. We zagen foto’s van lijken, verhalen van kinderen die heel hun gezin waren kwijtgeraakt of mensen die nog steeds opzoek zijn naar één of meerdere familieleden. Tijdens deze dag hebben we de scooter ook gebruikt om naar het nr. 1 restaurant van Hikkaduwa te gaan. Het was moeilijk te vinden maar bij aankomst was het zoeken zeker de moeite waard. Het is een villa met alles erop en eraan. Het eten en de service was subliem! Ze hebben ook een pooltafel waar wij lang gebruik van hebben gemaakt. Uiteindelijk hebben we hier 2x geluncht. Als we langer in Hikkaduwa waren geweest zouden we er zeker vaker naar toe zijn gegaan.

Rahul en ik wilde graag stappen Hikkaduwa en dit hebben we dus ook gedaan. Tijdens de hele reis hoorde we van verschillende mensen dat stappen in Hikkaduwa helemaal de bom zou zijn. Dit viel vies tegen. Van verschillende lokale mensen en toeristen hadden we gehoord dat het stappen elke dag in een andere tent plaatsvindt. Wij hadden vernomen dat je op maandagavond naar de strandtent Top Secret moest gaan. We zijn er heengegaan en er waren in totaal 20 mensen, een grote flop dus. Na 1 biertje hebben we de toko weer verlaten en zijn weer huiswaarts gegaan.

Door het slechte weer in Hikkaduwa hadden we besloten een dag eerder naar Colombo te gaan. Op 11 februari vertrokken om 7:50 vertrokken per trein naar Colombo. We hadden voorgenomen te gaan shoppen in Colombo. Bij aankomst in Colombo hoefde we niet meer te zoeken naar een hostel, deze hadden we van tevoren via booking.com geboekt. Bij aankomst in het hostel hebben we ons klaar gemaakt om te gaan shoppen. We wilde naar de grootste shopping mall van Sri Lanka. Volgens een medehostelbewoonster en onze reisgids zou het gaan om de shopping mall Odel. Om 10:00 vertrokken we naar Odel middels een tuktuk. Een paar honderd meter voor Odel begaf de tuktuk het. We hebben het laatste stukje moeten lopen. We hadden grote verwachtingen van het shoppen in Colombo daar het hoog stond aangeschreven in onze reisgids. Spijtig genoeg is de auteur van onze reisgids geen ervaren shopper en kent hij de definitie van een shopping mall niet. Odel blijkt een winkel te zijn die kleiner is dan onze bijenkorf of V&D in Breda. Het was dus een zware tegenvaller. We zijn binnen 20min vertrokken. Bij buitenkomst hebben we meerdere tuktuk meneren gevraagd of er een grote shopping mall in Colombo is. Volgens verschillende tuktuk meneren zou er een shopping mall zijn van 5 verdiepingen. Dit gaf ons weer een beetje hoop. Na 15 minuten in de tuktuk te hebben gezeten kwamen we aan bij de ‘grote’ shopping mall. Manmanman… ook deze tuktuk meneer weet niks van shoppen af. Het was weer een winkel kleiner dan onze bijenkorf of V&D. Dit keer had de winkel alleen maar Sri Lankaanse kleren. Alle kleren waren ‘one size fits all’ en hebben ook geen Europese pasvorm. We hadden de moed verloren en zijn gaan rondlopen door Colombo. Na 2 uur rondslenteren zijn we weer terug gegaan naar ons hostel. Daar lekker gechilled en nagedacht wat we de laatste dagen wilde doen. We hadden voorgenomen om de dag erna een mega dik hotel te boeken en diezelfde avond nog een filmpje te kijken in de bioscoop. Na goed zoeken op internet was onze keuze gevallen op een hotel Beach – all-in hotel in Negombo. Negombo is het plaatsje waar wij voor het eerst verbleven na aankomst. Het is dichtbij het vliegveld. Na het maken van de boeking zijn we opzoek gegaan naar een bioscoop. Volgens onze receptionist zou er één aan het eind van de straat gevestigd zijn. Dit klopte, echter speelde deze bioscoop alleen Bollywood films af zonder ondertiteling. We kregen het advies om naar een andere bioscoop te gaan, welke 10 minuten verder was gelegen. En inderdaad, deze draaide de Engelse film Taken 3. Misschien wel opmerkelijk, de meeste bioscopen hebben 1 zaal waar ze 4x per dag dezelfde film afspelen over meerdere weken. We waren precies op tijd, de reclame voor de film was net begonnen. De film is zeker een aanrader! De volgende ochtend zijn we vroeg naar Negombo vertrokken. We wilde namelijk zo snel mogelijk een duik nemen in het zwembad. Het hotel was heerlijk! We hadden een groot appartement met zeezicht, een grote inloop douche, een kingsize bed en heel veel stopcontacten. Jaja stopcontacten, meestal hadden we er 1 en in sommige gevallen 2. We hebben hier 2 dagen heerlijk genoten. We hebben in de avond bij het restaurantje gegeten waar we voor het eerst bij aankomst in Sri Lanka ook hebben gegeten. De vriendelijke man van het restaurant herkende ons nog ;). Het is het restaurant waar we die Duitser zijn tegengekomen. De volgende ochtend, bij het ontbijt, zijn we ook nog het Chinese homostel uit Polonnaruwa tegengekomen. Wat is Sri Lanka toch klein he :P.

Op 13 januari vertrok Rahul om 15:00 naar het vliegveld. Ik vertrok naar een nieuwe hostel om daar mijn laatste nacht in Sri Lanka door te brengen. Omdat ik alleen was had ik een dorm (slaapzaal) genomen. Je ligt dan met meerdere backpackers in een kamer. Dit maakt het goedkoper en gezelliger. Er is vaak een woonkamer waar iedereen samenkomt en waar leuke gesprekken worden gevoerd. Zo ook hier! Het hostel werd gerund door een vrouw genaamd Seetha. Ze is super vriendelijk en kookt voor een spotprijs voor iedereen. Ik heb heel de middag en avond in de woonkamer gezeten en gepraat met andere backpackers. Er was een man uit Tsjechië die veel van de wereld had gezien. Hij heeft op de meest rare plekken gewoond en gewerkt. Onder andere in een gaybar in New York. Hij verdiende daar bakken met geld door in zijn blote bas te serveren. Hij was btw gewoon hetero ;). Er was ook een Amerikaan die mij veel kon vertellen over midden Amerika (o.a. Costa Rica!). Er was een Franse dame die werkte voor het rode kruis die al 2 jaar aan het rondreizen was. Er was ook nog een Duitser, een pools koppel en een Nederlander. Super leuk! Zowat iedereen at bij het hostel. Na het eten hebben alle mannen nog een biertje gescoord bij de liquor store. Ik ben op tijd gaan slapen omdat mijn tuktuk om 02:30 naar het vliegveld vertrok. Om 06:10 ging mijn vlucht naar Nepal!!

Momenteel zit ik op het vliegveld in Mumbai (India) mijn verhaaltje af te tikken. Door de gezelligheid in het hostel was ik daar namelijk niet meer aan toegekomen. Om 14:30 kom ik aan in Kathamdu, de hoofstad van Nepal…. spannend!!!